Saint-Gobain Cultilene bestaat 45 jaar. Om deze mijlpaal te vieren, reizen we met verschillende medewerkers en oud-medewerkers terug in de tijd. Ze halen herinneringen op en delen hun wijsheden, maar werpen ook een blik op de toekomst. In deze editie: Paul Kelly, die sinds 1998 in onze fabriek werkt als lijnverantwoordelijke. 

Paul is geboren in Schotland en woonde jarenlang in Ierland. Nadat hij daar een paar jaar had gewerkt, besloot hij op wereldreis te gaan. Die wereldreis begon in Engeland, om vervolgens verder te gaan in Nederland. Maar: dat bleek al snel de laatste stop. In Nederland kwam Paul een ‘mooie dame’ tegen, en hij besloot te blijven. Na te hebben gewoond en gewerkt in Noord-Holland en Limburg, kwam hij via via terecht bij Wibro, het bedrijf dat later werd overgenomen door Cultilene.

In het begin was het lastig voor Paul om werk te vinden in Nederland, omdat hij de taal nog niet beheerste. Hij vertelt: “Destijds was het bij veel bedrijven verplicht om Nederlands te kunnen spreken. Zover was ik nog niet. Bij Wibro kreeg ik de kans om toch aan de slag te gaan. Ik had al ervaring in de productie, en kon dus meteen aan de slag als lijnverantwoordelijke. Die functie heb ik nu nog steeds, al heb ik er door de jaren heen wel meer taken bij gekregen.”

Meteen welkom
Vanaf het eerste moment voelde Paul zich welkom bij zijn nieuwe werkgever. Hij vertelt: “Het was heel gezellig op de werkvloer. Iedereen was met elkaar bevriend en we stonden voor elkaar klaar. Zelfs nadat de dienst al lang was afgelopen, bleven we nog om samen te kletsen en wat te drinken.” Ook al is er in de loop der jaren veel veranderd, Paul waardeert zijn collega’s nog steeds: “We werken met mensen uit heel Europa, met allemaal verschillende achtergronden. Dat is leuk.”

De collega’s zijn niet het enige wat veranderde, ook het werk zelf is flink gemoderniseerd. Paul: “Toen ik begon, deden we alles met de hand. Het was fysiek zwaar werk. Nu gaan veel dingen automatisch. Daardoor zijn we efficiënter en doen we hetzelfde werk met minder mensen.” En Paul verwacht dat dat nog meer gaat veranderen: “We zijn bezig om verder te robotiseren. Ik ben benieuwd hoe dat verder gaat.”

Lessen doorgeven
In zijn jaren bij Cultilene heeft Paul niet alleen veel geleerd over zijn werk, maar ook over zichzelf. Hij vertelt: “In het begin vond ik het moeilijk om nee te zeggen. Ik nam werk mee naar huis en had weinig rust. Tot iemand me zei: ‘Laat het los.’ Dat was een belangrijke les, die ik nu nog steeds toepas. Wandelen met mijn hond helpt me bovendien om mijn hoofd leeg te maken.”

Ook op de werkvloer merkt Paul dat er iets is veranderd. “Vroeger werd ik als nieuweling niet altijd serieus genomen. Maar tegenwoordig luisteren collega’s naar mijn mening en nemen ze meer van me aan. Dat is een voordeel dat komt met ervaring. Ik probeer ook om alles wat ik heb geleerd weer door te geven aan de nieuwe collega’s."

Oog voor detail
Eén van de dingen die Paul vooropstelt in zijn werk, is dat klanten krijgen wat ze willen. Hij vertelt: “Ik vind het belangrijk om oog te hebben voor detail, zodat klanten precies ontvangen waar ze om gevraagd hebben. Ook qua product is het leuk om aan wensen tegemoet te komen. Dat doen we bijvoorbeeld door te werken met andere blokken, structuren en soorten gaten. Het donutgat is hier een voorbeeld van. Maar ook openingen om druppelaars voor de bewatering te plaatsen verwerken we nu in de blokken.”

Na 25 jaar bij Cultilene kijkt Paul met trots terug op zijn tijd bij het bedrijf. “Ik ben blij dat ik door de jaren heen een bijdrage heb kunnen leveren aan onze producten en processen. Het werk is uitdagend gebleven, en daardoor is het nog altijd leuk.” En hoe zit het met de toekomst? Paul sluit af: “Ik denk dat het belangrijk is dat we als individu én met Cultilene als bedrijf fit for the future blijven. Zolang we samenwerken, duurzaam denken, flexibel blijven, vooruitkijken en openstaan voor feedback, weet ik zeker dat we samen stappen vooruit kunnen blijven zetten. Zo zijn we goed voorbereid op de uitdagingen en keuzes waar we voor staan.”