Saint-Gobain Cultilene bestaat 45 jaar. Om deze mijlpaal te vieren, reizen we met verschillende medewerkers en oud-medewerkers terug in de tijd. Ze halen herinneringen op en delen hun wijsheden, maar werpen ook een blik op de toekomst. In deze editie: Derko den Otter, die van 1997 tot 2007 bij Cultilene werkte als exportmanager. 

Als hij op een beurs is waar Cultilene ook staat, bezoekt hij altijd even de stand van zijn voormalig werkgever. Zijn dienstverband bij ons mag dan al wat jaren geleden zijn, met het bedrijf voelt hij zich nog steeds verbonden. Hetzelfde geldt voor de tuinbouwbranche. Die was in 1997 nog nieuw voor hem. Na zijn studie aan de HEAO in Amsterdam, werkte hij eerst als exportmanager bij een Noorse multinational die fosfaten maakte voor veevoeding.

Die functie vervulde hij 10 jaar, tot het bedrijf werd overgenomen door een concurrent. Dat was voor Derko het moment om een nieuwe stap te zetten in zijn carrière. Hij vertelt: “In die periode kwam ik de vacature voor exportmanager bij Cultilene tegen. Cultilene was op dat moment nog een klein bedrijf. Joost Morsink, die net aangesteld was als directeur, wilde daar verandering in brengen. De uitdaging om Cultilene internationaal op de kaart te zetten, greep ik met beide handen aan.”

Karaoke in Japan
Derko was de eerste exportmanager die bij Cultilene in dienst kwam. Hij vertelt: “Ik mocht mijn functie helemaal zelf ontdekken. Er waren wel markten waar Cultilene al zakendeed, maar in principe lag de wereld voor me open. Zeker de eerste jaren heb ik veel gewerkt aan het opbouwen van nieuwe exportmarkten. Ik reisde door Scandinavië, de Duitstalige landen en delen van Zuid- en Oost-Europa. Maar ik ben ook in Noord-Amerika, Zuidoost-Azië en de Pacific geweest. Daar heb ik hele goede herinneringen aan.”

Tijdens zijn reizen maakte Derko van alles mee. Hij vervolgt: “In Finland belandde ik na een beursdag met onze distributeur in de sauna, in Japan ging ik met de lokale distributeur naar de karaokebar en heb ik zelfs een traditionele badceremonie gedaan. Er waren ook momenten van bezorgdheid. Zo was ik samen met Kim Harding in Mexico in een tijd waarin veel kidnappingen plaatsvonden. Toen we samen met ons contact naar een restaurant reden om te gaan lunchen, zagen we een AK47-geweer in de auto liggen. En in Nieuw-Zeeland kregen we technische problemen tijdens een binnenlandse vlucht. Gelukkig kan ik het allemaal navertellen.”

Feest per fax
Naast de vele herinneringen aan de reizen, denkt Derko ook met veel voldoening terug aan het werk dat hij verzette in de voor Cultilene nieuwe markten. Hij vertelt: “In mijn tijd verliep het grootste deel van de communicatie per fax. Er was geen mooier moment dan op die fax een document te zien binnenkomen met daarop de woorden ‘purchase order’. Ik was blij met elke opdracht, maar was vooral trots dat het was gelukt om de Japanse markt open te breken. Dat is geen makkelijke opgave. Dus toen het lukte, was dat des te leuker.”

Een belangrijke les die Derko leerde in zijn werk als exportmanager, is dat geduld een schone zaak is. Hij legt uit: “Het ontginnen van nieuwe exportmarkten kost tijd. De eerste periode ben je alleen maar aan het investeren. Zo zat er vier jaar tussen het benaderen van één van de grootste tuinbouwdistributeurs van Nieuw-Zeeland en de uiteindelijke doorbraak in die markt. Daarna groeide het uit tot een belangrijke markt voor Cultilene. Je hebt een lange adem nodig, maar uiteindelijk betaalt het zich terug.” 

Mede hierdoor zorgde Derko er in zijn tijd al voor dat Cultilene fit for the future werd. Hij vertelt: “Dit thema speelde destijds nog niet als zodanig, maar we waren met z’n allen druk bezig met de groei en uitbouw van het bedrijf. In die zin maakten we Cultilene ‘fit for the future’. Ik hoop dat ik hier ook mijn steentje aan heb bijgedragen door de opbouw van nieuwe exportmarkten en het volgen van verschillende vakopleidingen en trainingen.” 

In de week
Hoewel zijn tijd bij Cultilene al even geleden is, denkt Derko nog steeds warm terug aan het bedrijf. Hij deelt een wijsheid van toenmalig directeur Joost Morsink: “Joost was een zeer inspirerende directeur voor mij. Eén van de dingen die ik heb onthouden, is dat hij bij moeilijke vraagstukken altijd zei: ‘laten we het even in de week zetten’. Dat was een goede raad. Het voorkwam dat we impulsief handelden. In plaats daarvan namen we de tijd om erover na te denken en dan pas een goede beslissing te nemen.”

Ook de branche houdt Derko nog steeds met een schuin oog in de gaten. Hij sluit af: “Ik woon tegenwoordig in Zwolle in de buurt van een tuinbouwgebied. Als ik bij een kas ben, kijk ik toch altijd even of ze telen op Cultilene. Ook houd ik de ontwikkelingen nog steeds bij. Ik ben benieuwd waar Cultilene de komende jaren nog aan mag bouwen. Ik houd het zeker in de gaten. Want je weet wat ze zeggen: once a grower, always a grower.”